Κυριακή 19 Οκτωβρίου 2014

Νοητά φτερά....

« Ζητούνται φτερά...γιατί τα δικά μου κόπηκαν... » σου είπα....
Κι εσύ μου χάρισες τα φτερά που δεν έχω....
                                  ....και που τώρα εξημερώνω....




Τετάρτη 21 Μαΐου 2014

Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2014

Δάκρυα Μονόκερου...

~Επισκέπτρια του ονείρου μου...
     Στο αντίκρυσμα σου ανοίγουν διάπλατα οι πύλες της ψυχής μου και σε δέχονται..

       Τόσο υπέρογκη η έλλειψη...
           Τόσο βα9ιά επώδυνη η πε9υμιά...
Δάκρυα απρόσκλητα καταρρέουν απ'τα μάτια...
Απ' την χαρά της άφιξης σου...που κά9ε μέρα περιμένω...
Ορμάω πάνω σου..να σε αγγίξω, να νιώσω ότι στ' αλή9εια ήρ9ες κι είσαι εδώ!

Φιλιά μανιασμένης λατρείας...πάνω στο ροδαλό μάγουλό σου...

         Είσαι διαφορετική..!
Κουβαλάς ένα φως μαζί σου...
Εξωπραγματική, εξωκοσμική.

Κά9εσαι στον νοητό 9ρόνο σου.
Δεν πέφτεις πια με τους 9νητούς.
Εμάς τους 9νητούς.
Είσαι κάτι παραπάνω από εμάς....
Πάντα ήσουν.



(Ζεις.....Μέσα απ'τα ποιήματα που γράφονται για σένα...
Άγγελε μου...Ξυπνάω και δεν είσαι εκεί...
Καταλαβαίνω με δυσκολία την διαφορά Πραγματικότητας-Ονείρου...
Ήταν όνειρο...Δυστυχώς..
Πάλι μόνη....Να ζω την Απουσία σου..
Με κεφαλαίο άλφα γιατί ηγείται και με νικάει...



Η φλόγα μέσα μου...αν δεν έσβησε...τρεμοπαίζει.)

Μονόκερος. Κρυμμένος για πάντα. 




 

Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2014

~Τα ''ποτέ'' σου..

~Τα τετράδια μου...γεμάτα από κουβέντες που μου έχεις πει..
κι έχουν χαραχ9εί στο μυαλό μου...
Γεμάτα και από φανταστικές συζητήσεις..που κάνω μαζί σου...
Πλημμυρισμένα από γράμματα που ή9ελα να σου στείλω..αλλά δεν σου έστειλα ποτέ...

Τετράδια και σκόρπια χαρτιά..που ποτέ δεν πετάω...
Όσος ρέοντας χρόνος κι αν περάσει...

Όλα νοητό τατουάζ πάνω στο σώμα μου...
με ελάχιστο χώρο για ένα πραγματικό.

'' Ώπα,όχι εδώ! Είναι γραμμένο το ''ποτέ'' του....
 Ούτε εκεί! Δε φαίνεται αλλά είναι σημαδεμένο το ''πάντα'' του...
Α, αριστερά στο στή9ος! Ναι..εκεί χτύπα το...Εκεί αντέχω....''

~Ανεξίτηλος σε όλα σου....